OPODATKOWANIE NA ZSADACH OGÓLNYCH
Przedsiębiorcy w przypadku kiedy nie zadeklarowali w obowiązujących terminach jaką wybierają formę opodatkowania albo utracili prawo do opodatkowania się w formach innych niż zasady ogólne mają obowiązek rozliczania swojego podatku dochodowego na zasadach ogólnych wg skali podatkowej lub 19% podatku liniowego.
Podatnicy tacy podlegają pod ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych, która reguluje kwestie opodatkowania na zasadach ogólnych.
Przychód – to kwoty należne za sprzedane towary, materiały, wyroby gotowe, usługi, sprzedaż nieruchomości i rzeczy ruchomych, wyposażenia, środków trwały, najem, dzierżawa itp., choćby nie zostały faktycznie otrzymane – po wyłączeniu zwrotów, udzielonych bonifikat i skont. Z reguły powstaje w dniu wystawienia przez nas faktury czy rachunku, nie później jednak niż w ostatnim dniu miesiąca w którym:
Przychodem z działalności gospodarczej są nie tylko kwoty należne z tytułu sprzedanych towarów i wykonanych usług, lecz również między innymi:
1) przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku będących:
a) środkami trwałymi,
b) wyposażeniem,
c) wartościami niematerialnymi i prawnymi
2) dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o ustawy, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych,
3) różnice kursowe,
4) otrzymane kary umowne,
5) odsetki od środków na rachunkach bankowych utrzymywanych w związku z wykonywaną działalnością,
6)wartość umorzonych lub przedawnionych zobowiązań,
7)wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń,
8)przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą,
9)otrzymane odszkodowania za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą,
10) przychód z nieruchomości odstąpionych bezpłatnie w całości lub części do używania innym podmiotom.
Koszty – to wszelkie poniesione wydatki związane z naszą działalnością gospodarczą, które ponosimy w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem art. 23. Konkretny wydatek możemy ująć jako koszt podatkowy, jeżeli spełniać będzie warunki:
● został poniesiony po to, by w danym roku podatkowym uzyskać przychód,
● został właściwie udokumentowany,
● nie jest wymieniony w art.23 ustawy jako wydatek nie stanowiący kosztu uzyskania przychodu.
Wydatki mogą mieć charakter bezpośredni (np. zakup towaru, czynsz za lokal) i pośredni (zakup usług marketingowych, koszty szkoleń).
W momencie kiedy bez żadnych wątpliwości wydatek możemy przypisać konkretnemu przychodowi nie musimy podejmować żadnych dodatkowych czynności. Natomiast gdy bezpośrednie powiązanie wydatku nie jest możliwe – ciężar udowodnienia związku między poniesionym kosztem a przychodem należy do przedsiębiorcy, który w sposób jasny, rzetelny i konkretny zobowiązany jest wykazać, że poniesiony wydatek w sposób pośredni dotyczył przychodu danego rok podatkowego.
Fundamentalne znaczenie ma tutaj sposób udokumentowania wydatków.
Kliknij dowiesz się jakie dowody księgowe możesz zaliczać do kosztów uzyskania przychodu.
Kluczowym zadaniem każdego podatnika jest przeprowadzenie analizy wydatku pod kątem możliwości uznania ich za koszty uzyskania przychodu przy jednoczesnym uwzględnieniu warunków zawartych w ustawach podatkowych.
EWIDENCJE – osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą jednoosobową czy poprzez różnego rodzaju spółki ustalamy w oparciu o złożone przez nas właściwie księgi, a mianowicie: