Karta podatkowa



Zasady opodatkowania w formie karty podatkowej reguluje rozdział 3 ustawy z dnia 20.11.1998r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej mogą płacić podatnicy – osoby fizyczne osiągające dochody z działalności gospodarczej, prowadzący działalność w zakresie wymienionym w jednej z dwunastu części tabeli stanowiącej załącznik nr 3 do ustawy samodzielnie lub w formie spółki cywilnej, jeżeli:

  • złożą do właściwego urzędu skarbowego wniosek o zastosowanie opodatkowania w tej formie na druku PIT-16 w terminie do dnia 20 stycznia roku podatkowego, od którego ma być zastosowana karta, a jeżeli podatnik rozpoczyna działalność w ciągu roku podatkowego – przed rozpoczęciem działalności, właściwym urzędem skarbowym jest urząd skarbowy według miejsca położenia zorganizowanego zakładu, wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji działalności gospodarczej, a w razie niedopełnienia zgłoszenia działalności do ewidencji lub gdy działalność jest wykonywana bez posiadania zorganizowanego zakładu – według miejsca zamieszkania podatnika, w przypadku prowadzenia działalności w ramach spółki cywilnej wniosek o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej składa jeden wspólnik,

  • we wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej zgłoszą prowadzenie działalności wymienionej w jednej z 12 części tabeli,

  • przy prowadzeniu działalności nie korzystają z usług osób nie zatrudnionych przez siebie na podstawie umowy o pracę oraz z usług innych przedsiębiorstw i zakładów, chyba że chodzi o usługi specjalistyczne ( czynności i prace wchodzące w inny niż zgłoszony zakres działalności, niezbędne do całkowitego wykonania wyrobu lub świadczonej usługi)
  • nie prowadzą, poza jednym z rodzajów działalności wymienionej w załączniku nr 3 do ustawy, innej pozarolniczej działalności gospodarczej,
  • małżonek podatnika nie prowadzi działalności w tym samym zakresie,
  • nie wytwarzają wyrobów opodatkowanych, na podstawie odrębnych przepisów, podatkiem akcyzowym.

Urząd skarbowy w którym złożyliśmy wniosek o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej może:
  • uwzględnić wniosek i wówczas wydaje decyzję ustalającą wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej odrębnie na każdy rok
  • wydać decyzję odmowną jeżeli stwierdzi brak warunków do zastosowania opodatkowania w formie karty podatkowej, a wówczas podatnik jest obowiązany płacić ryczałt od przychodów ewidencjonowanych (jeżeli spełnia warunki dla tej formy opodatkowania) albo podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

Wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej ustala się według stawek miesięcznych określonych w tabeli stanowiącej załącznik nr 3 do ustawy, bez względu na faktycznie osiągane przychody z działalności gospodarczej. Stawki podatku uzależnione są od: ilości zatrudnionych pracowników oraz liczby mieszkańców w miejscowości, na terenie której działalność jest prowadzona. Przepisy ustawy przewidują również podwyższanie bądź obniżanie stawek wynikających z tabeli, o ile wystąpią okoliczności opisane w art. 27 i 28 ustawy. Ustalony decyzją podatek dochodowy pomniejsza się o podlegającą odliczeniu część zapłaconej składki na ubezpieczenie zdrowotne i wpłaca na rachunek urzędu skarbowego bez wezwania w terminie do dnia 7 każdego miesiąca za miesiąc ubiegły, a za grudzień do dnia 28 grudnia roku podatkowego.


Omawiana grupa podatników zwolniona jest z obowiązku prowadzenia ksiąg, składania zeznań podatkowych, deklaracji o wysokości uzyskanego dochodu i wpłacania zaliczek na podatek dochodowy. Zobowiązana jest natomiast do:
  • prowadzenia i przechowywania książki ewidencji zatrudnienia, o ile zatrudniają pracowników,
  • prowadzenia kart przychodów, czyli indywidualnych (imiennych) kart przychodów pracowników, jeśli dokonują wypłat należności ze stosunku pracy,
  • wystawiania na żądanie klienta rachunków i faktur, zgodnie z odrębnymi przepisami, stwierdzających sprzedaż wyrobu, towaru lub wykonanie usługi,
  • przechowywania w kolejności numerów kopii tych rachunków i faktur przez okres pięciu lat podatkowych, licząc od końca roku, w którym wystawiono rachunek lub fakturę.